Brak grafik

Patron –Polscy Lotnicy

 

 

Janusz Darocha (ur. 27 czerwca 1960 w Łodzi) – polski pilot samolotowy, cywilny i sportowy, uznawany za jednego z najwybitniejszych zawodników w historii sportu samolotowego.

Członek Aeroklubu Częstochowskiego. Szkolenie szybowcowe rozpoczął w 1977. W 1980 został absolwentem Technicznych Zakładów Naukowych w Częstochowie. Na co dzień instruktor samolotowy Aeroklubu Częstochowskiego. Pilot samolotowy od 1980. Wielokrotny medalista mistrzostw świata i Europy w lataniu precyzyjnym i rajdowo-nawigacyjnym. Wielokrotny Mistrz Polski.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Czterokrotny laureat Plebiscytu Przeglądu Sportowego na 10 najlepszych sportowców Polski: 1986 – 3. miejsce, 1991 – 4. miejsce, 1993 – 10. miejsce, 1994 – 8. miejsce.

 

Stanisław Skalski (ur. 27 listopada 1915 w Kodymie, zm. 12 listopada 2004 w Warszawie) – podporucznik pilot lotnictwa wojskowego II RPmajor pilot Polskich Sił Powietrznych na Zachodziepodpułkownik (ang. wing commanderKrólewskich Sił Powietrznychgenerał brygady pilot Ludowego Wojska Polskiegoas myśliwski okresu II wojny światowej o najwyższej liczbie zestrzeleń wśród polskich pilotów. Odznaczony Krzyżem Złotym i Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po 1989 polityk.

Absolwent Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (XI promocja, 67 lokata[1]). Walczył we wrześniu 1939, będąc dowódcą klucza w142. Eskadrze Myśliwskiej. Od jesieni 1940 walczył w Anglii, uczestniczył m.in. w powietrznej bitwie o Anglię. Dowodził następnie eskadrą w dywizjonie 306 i 316dywizjonem 317, eskadrą zwaną Cyrkiem Skalskiego w Tunezjibrytyjskim dywizjonem 601 na Malcie i w końcu polskim 133 Polskim Skrzydłem Myśliwskim. Oficjalnie zaliczono mu zestrzelenie 18 i 11/12 samolotów oraz 2 prawdopodobnie. W roku 1947 powrócił do Polski, gdzie został przez władze stalinowskie oskarżony o zdradę i skazany na karę śmierci, po czym wyrok zamieniono na dożywocie. Został zrehabilitowany w 1956. Jest autorem wspomnień z kampanii wrześniowej pt. Czarne krzyże nad Polską.

 

Witold Urbanowicz urodził się 30 marca 1908 r. w podsuwalskiej Olszance. Zmarł 17 sierpnia 1996 r. w Nowym Jorku. W latach 1921-24 uczył się w suwalskich szkołach. W 1925 r. przerwał naukę w Suwałkach i wstąpił do Korpusu Kadetów w Modlinie. Zasłynął jako jeden z najbardziej znanych polskich pilotów walczących w Polskich Siłach Powietrznych podczas II wojny światowej. Był dowódcą Dywizjonu 303 w decydującej fazie Bitwy o Anglię. Był jednym z najskuteczniejszych pilotów alianckich tej bitwy. O takich jak on premier Wielkiej Brytanii – Winston Churchill po zwycięskiej bitwie o Anglię powiedział: „nigdy w historii wojen tak wielu nie zawdzięczało tak wiele tak niewielu”. Pierwszy raz po wojnie Urbanowicz przyjechał do Polski dopiero w 1991 roku. książki. Oprócz talentu lotniczego miał żyłkę do pisania, wydając publikacje zatytułowane "Początek jutra", "Świt zwycięstwa" oraz "Ogień nad Chinami".

 

 

Żwirko i Wigura- Żwirko(porucznik pilot Wojska Polskiego, pilot sportowy.), Wigura(polski konstruktor lotniczy, inżynier i lotnik). Wraz z inżynierem Stanisławem Wigurą zdobył w 1932 w zawodach "Challenge" pierwsze miejsce i puchar międzynarodowy dla Polski. 11 września 1932, podróżując na zlot lotniczy do Pragi, Franciszek Żwirko wraz ze Stanisławem Wigurą zginęli w katastrofie w lesie na Śląsku Cieszyńskim, na terenie Czechosłowacji na skutek oderwania się skrzydła samolotu.